Evangelische Gemeente Ichthus Culemborg

Evangelische Gemeente Ichthus Culemborg
Ik heb de Evangelische Gemeente Ichthus inmiddels twee keer bezocht. De eerste keer was op 4 oktober 2015. Het was Israëlzondag, een dag waarop in veel kerken extra veel aandacht uitgaat naar de verbondenheid met het volk van Israël. De tweede keer was op 7 februari 2016, op deze zondag was er een jongerendienst. Over beide bezoeken zal ik wat schrijven. Omdat een aantal dingen bij beide bezoeken hetzelfde waren, heb ik deze onder aparte kopjes gezet. 

Algemeen: De kerk
De diensten van de Evangelische Gemeente Ichthus worden gehouden in de gymzaal van een basisschool in Culemborg (
Google Maps). Jassen worden opgehangen in de kleedkamers, en de stoelen worden opgeborgen in de berging van de gymzaal. Na afloop van de dienst wordt er koffie geschonken in de school zelf. De kerk heeft iedere zondag om 10:00 een samenkomst.
De kerk is, zoals de naam al zegt, evangelisch. Een verschil tussen Evangelische kerken en PKN kerken, is het gezang. De meeste PKN kerken maken sinds 2013 gebruik van ‘het nieuwe liedboek’, een bundel met liederen die voortkomen uit ‘het oude liedboek’, een bundel met psalmen en gezangen. In de meeste Evangelische kerken wordt opwekking gezongen, vanuit de bundel ‘Opwekkingsliederen’. Dit zijn erg vrolijke liederen, waarvan de tekst vaak begrijpelijker is dan de teksten uit het nieuwe/oude liedboek. Evangelische kerken worden o.a. hierom vaak ‘moderner’ genoemd dan PKN kerken.

Gezang
De opwekkingsliederen werden bij beide diensten gespeeld door een bandje, met een zanger en/of zangeres. De tekst van de liederen was te zien op de beamer achter het bandje. Het zingen werd vooral staand gedaan, maar als we zaten tijdens het zingen van een lied, dan waren er altijd een aantal mensen die gingen staan. Dit gaf echt het gevoel dat je actief mee deed met de dienst. Opwekkingsliederen zijn zoals ik al zei erg vrolijk, en dit was erg te zien aan de mensen. Vele hieven hun handen op, en wiegden heen en weer, als in een soort dans. Ook klapten sommigen mee op de maat van de muziek. Een aantal voorbeelden van opwekkingsliederen, ook wel “worship songs” in het geval van een Engels nummer, kun je hier beluisteren.
Tussen het zingen en de preek zat geen afwisseling. De dienst bestond als het ware uit twee diensten. Eerst een zangdienst, daarna een preek. Hierna zongen we nog twee à drie liederen, maar je kon niet echt spreken van afwisseling. Omdat we zo lang achter elkaar zongen merkte ik dat ik moeite had om nog echt goed mee te zingen aan het eind van de zangdienst. Dit kan er natuurlijk ook aan liggen dat ik dit niet zo gewend ben. 

Kinderen
De kinderen in de Evangelische Gemeente Ichthus zijn op basis van hun leeftijd ingedeeld in groepen met een kleur (Rood, Blauw, Geel enz.). Tijdens de preek op de Israëlzondag gingen alle kinderen naar een kindernevendienst. Ze liepen onder begeleiding naar de school naast het gebouw waar de kerk is. Tijdens de jongerendienst hadden alleen de allerjongste kinderen hun ‘eigen dienst’.

Bezoek 1: Israëlzondag
Op 4 oktober 2015 was het Israëlzondag. Ik kwam met mijn familie voor het eerst in de Evangelische Gemeente Ichthus. Ik kende in deze kerk al mensen, en zij waren erg blij met onze komst. We waren er om tien uur precies, en we dachten dat we te laat waren, omdat de dienst om tien uur ook zou beginnen. We bleken echter niet de enige te zijn die rond die tijd binnen kwamen, en het was ook totaal geen probleem.

Gebed
De ochtend begon met een gezamenlijk gebed. Dit is een gebed waarin iedereen vrij is om zich hardop uit te spreken, en dat werd dan ook volop gedaan. Steeds sprak er iemand en dan was het even stil. Dan klonk er vanuit de andere kant van de zaal een stem die bad om iets anders. Sommige mensen spraken heel algemeen, en vroegen God of hij er wilde zijn voor allen die hem nodig hadden. Anderen baden voor vrienden of familie. Nog nooit had ik het gebed op deze manier meegemaakt, en ik schrok dan ook elke keer op als er iemand sprak. Toch vond ik het wel wat moois hebben. Je kon op deze manier samen bidden om dat wat jij belangrijk vond, en niet alleen om wat de predikant dacht dat belangrijk was op dat moment.

Preek
Op deze Israëlzondag was er een gastspreker die het had over dreiging. De dreiging bestond er volgens hem uit, althans zo interpreteerde ik het, dat de Palestijnen de Israëlieten zouden gaan onderdrukken. Daarbij riep hij uit naar God, opdat Hij het Joodse volk zou redden. Verder was de spreker van mening dat we onze broeders en zusters in Israël moesten bij staan. Natuurlijk kan ik hem verkeerd begrepen hebben, en heeft hij veel meer gezegd dan dit, maar voor mij voelde dit niet goed. Bedoelde de gastspreker hier mee dat alleen ‘wij christenen en joden’ recht hebben om in Israël te zijn? Maar God maakte de wereld toch voor iedereen, om er in vrede te leven? Ik kreeg er een onbehaaglijk gevoel van. Wat mij betreft had de spreker er zich dan ook meer op mogen richten op dat iedereen rondom Israël het moeilijk heeft, en niet alleen het Joodse volk. Natuurlijk is ook dit een mening, en er zullen ongetwijfeld mensen zijn geweest die het totaal met deze man eens waren. Maar omdat er meer mensen in de kerk bleken te zijn die het niet helemaal eens waren met de preek, besloot ik de kerk een tweede kans te geven.

Joods zijn
Er bleek in de kerk een Joodse man aanwezig te zijn. Hij had een keppel op en vertelde wat dit betekende en waarom hij deze op had. Verder legde hij uit waarin hij geloofde en wat je moest doen om Joods te worden. Hij vertelde over de officiële regels, maar ook dat het nu weinig mensen uitmaakte als je niet uit een Joodse familie kwam maar wel graag Joods wilde worden. Hij legde het op zo’n manier uit dat ook de kinderen begrepen wat hij bedoelde. Hij gaf op deze manier goed inzicht in een voor mij ‘nieuw’ geloof. Ik vond dit een hele mooie toevoeging aan de Israëlzondag, en wat mij betreft is dit dan ook iets waar veel andere kerken wat van kunnen leren. 

Bezoek 2: Jongerendienst
Op 7 februari 2016 was er in de Evangelische Gemeente Ichthus een jongerendienst. We hadden hier vaker over gehoord en het leek ons leuk om het ook eens bij te wonen. Opnieuw begon de dienst pas na tienen. We hadden verwacht dat de kerk veel voller zou zitten, omdat dit meestal zo is bij een jongerendienst, maar dit bleek best mee te vallen.

Actief mee doen
De jongerendienst begon iets anders dan de dienst op Israëlzondag. In plaats van een gebed, werd ons gevraagd om op te staan en de mensen om ons heen te begroeten en welkom te heten in de kerk. Ook dit had ik nog nooit eerder mee gemaakt, en weer vond ik het een mooie toevoeging. Omdat je een soort van ‘verplicht’ werd kort te praten met je buren, was het makkelijker om ook na de dienst wat met elkaar te praten. Ik voelde me hierdoor meer welkom, maar had ook meer het gevoel dat ik echt iets deed in de kerk, en dat het werd opgemerkt dat ik er was. Dit gevoel werd nog versterkt toen we een liedje gingen zingen voor de kinderen waarbij de rest van de kerk mee deed. Het was dit liedje. Je moest gaan staan bij de letter van de persoon van wie je houdt en het was erg mooi om te zien hoe naar mate het alfabet vorderde steeds meer mensen gingen staan, tot uiteindelijk iedereen stond. Conclusie: iedereen heeft iemand om van te houden, en God houdt van iedereen. Ik vond het mooi dat dit niet alleen gezegd werd, maar dat we er ook echt iets mee deden (al was het alleen maar op staan en meezingen). 

Preek
De preek werd ook deze keer weer verzorgd door een gastspreker. De man was uitgenodigd door leden van de gemeente, en sprak over dat je God mag zien als een vader die er altijd voor je is. De preek was totaal anders dan de preek op de Israëlzondag, en sprak mij persoonlijk ook veel meer aan. Dit maakte dan ook dat ik me meer dan eerder realiseerde dat één dienst helemaal niet alles over een kerk hoeft te zeggen. Ik zal dan ook vanaf nu proberen om een kerk waarvan een dienst me niet zo aansprak nogmaals te bezoeken, in plaats van deze kerk te mijden. 

Gebed?
Dit keer was de dienst niet begonnen met een gezamenlijk gebed, en even was ik teleurgesteld. Ik had het juist de vorige keer zo mooi gevonden. Maar ik had geluk, aan het eind van de dienst baden we alsnog gezamenlijk. Het was niet op dezelfde manier als de vorige keer. In plaats van bidden om wat dan ook, werd ons nu gevraagd om alleen een naam te noemen. Een naam van iemand die op dat moment God erg nodig had. Ik vond het eerst best een gek idee. Als je God heel hard nodig hebt, en blijkbaar niet het gevoel hebt dat God al bij je is, dan lijkt me niet dat je wilt dat je naam zo genoemd wordt in een kerkdienst. Maar het bleek best mooi te zijn. Er werden hardop voornamen genoemd, en soms ook achternamen. Hele families werden zelfs opgenoemd. Achter mij zat een vrouw die aan een stuk door namen fluisterde en op deze manier rust leek te vinden, omdat ze de zorg voor deze mensen aan God opdroeg. 

Meer weten?
Kijk even op de website van de Evangelische Gemeente Ichthus. 

 

 

 

 

Een gedachte over “Evangelische Gemeente Ichthus Culemborg”

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *