Fellowship Community Church Spring Hill (USA, FL)

foto van de Fellowship Community Church

Het was zondag 27 december 2015. We bezochten Florida, en hadden eerder die week al de Drive In Church bezocht (lees het verslag van deze kerk hier), maar wilde ook graag een dienst bijwonen. We hadden van te voren een kerk opgezocht, maar de dienst van deze kerk begon erg laat en we hadden die dag nog veel andere dingen gepland. We besloten in de richting van de kerk die we hadden uitgezocht te rijden, en onderweg te kijken of we kerken tegen kwamen met een dienst die wat eerder begon. 

Kerken waren er genoeg, en diensten zelfs nog meer. Nu moesten we nog kiezen. De kerk met het grote uithangbord “We love Jezus”? Of die kerk met al die Amerikaanse vlaggen? En wat dacht je van de kerk waarop staat: “The church where everyone is welcome”? De meningen in de auto waren verdeeld. Na een aantal keer heen en weer gereden te hebben besloten we naar de eerste kerk te gaan waar mensen naar binnen gingen die er ‘gewoon’ uitzagen. Gewoon, zoals jij en ik. Die kerk vonden we. Het was de Fellowship Community Church in Spring Hill.

We zagen een groepje jongeren naar binnen gaan. Aan een jongen met een korte broek vroegen we of er een dienst was (dit was een van de weinige kerken waar het niet met een groot uithangbord stond aangegeven), en of wij die dienst ook mochten bezoeken. De jongen was erg enthousiast en vertelde ons dat er drie diensten per zondag waren. De eerste dienst was halverwege, en daar ging hij nu heen. We verontschuldigde ons, hij kwam door ons immers nog later, maar het bleek totaal geen probleem te zijn. Hij was bewust later van huis weggegaan. Het eerste gedeelte van de dienst vond hij nooit zo leuk. Hij was niet de enige die later binnenkwam, en er gingen ook een heel aantal mensen halverwege de dienst weg.

We vonden het eigenlijk maar raar. De dienst duurde al niet langer dan een uur, waarom zou je dan nog korter gaan? Maar aan de andere kant leek het ons ook wel handig. Omdat het normaal was hier, kon je altijd naar de kerk gaan. Ook als je nog andere plannen had. Dan ging je gewoon wat korter. We besloten naar de tweede dienst te gaan.

Buiten stonden rijen met brood en cupcakes uitgestald. Binnen stond een vriendelijke man die ons welkom heette. Hij gaf ons een soort liturgie met de tijden van de diensten. Verder stond er een lijst met namen op. Namen van mensen die vroegen om ‘prayers’. De mensen vroegen dus of je voor hun wilde bidden, en voor wat dan precies. Een zieke dochter, een zoon die het moeilijk had of gewoon voor alle mensen op de wereld die pijn hadden. De man vroeg ons of we nog mee wilde doen aan de eerste dienst. Deze duurde nog tien minuten, de tweede dienst begon direct daarna. We vertelde dat we voor de tweede dienst kwamen, en nog voor dat de man hierop kon reageren kwam er iemand anders op ons af.

Weer een man, even vriendelijk als de vorige, vertelde ons dat de tweede dienst een meer traditionele dienst was. In deze dienst was er een gast-predikant. De eerste en de derde dienst waren hetzelfde, en hadden een live band. Dat was de moderne dienst. Hij gaf Bijbelstudie tijdens de tweede dienst. Bijbelstudie? Dat sprak mij wel aan. Ik vroeg hem of ik daar heen mocht, en hij vertelde dat hij het erg leuk zou vinden. Wel waarschuwde hij mij dat er weinig mensen van mijn leeftijdcategorie waren. Dat vond ik niet erg.

De dienst begon, en mijn ouders en broertje gingen naar binnen. Ze hadden inmiddels kennis gemaakt met de predikant, en hadden zin in de dienst. Ze gingen linksaf, de ruimte in waar de dienst werd gehouden. Ik liep de andere kant op, richting de Bijbelstudie. De kerk leek van buiten niet heel groot, maar vanbinnen bleek dit schijn. Er waren verschillende zalen die waren gescheiden van elkaar door een soort rolgordijn. Deze waren nu nog open, maar zodra de dienst begon werden deze (deels) gesloten. Tegenover een ruimte met kinderopvang was de ruimte waar ik moest zijn.

De ruimte was gevuld met een aantal stoelen en tafels met daarop verschillende Bijbelversies. Inclusief mij, de man die de studie zou gaan leiden en zijn vrouw, waren er zeven mensen. We begonnen met een kort spelletje, en gingen daarna over naar de Bijbel. We lazen een klein stukje uit Handelingen.

Handelingen 2:42-47
Zij bleven trouw aan wat de apostelen hun leerden en gingen als een grote familie met elkaar om. Zij kwamen vaak samen voor de maaltijd van de Here en voor gebed. Iedereen was vol ontzag voor de wonderen en tekenen die de apostelen deden. De gelovigen deelden ook alles met elkaar. Zij verkochten hun huizen en andere eigendommen en het geld gaven zij aan mensen die het nodig hadden. Elke dag kwamen zij in de tempel bijeen en waren één van hart en ziel. Zij aten bij elkaar thuis, blij en onbezorgd. Zij prezen God en het hele volk was hun goedgezind. En God zorgde dat er elke dag weer nieuwe mensen bijkwamen die gered werden.

De opdracht was om hier te zoeken naar welk gedeelte van dit stukje tekst de echte samenvatting was. We gingen dus eigenlijk opzoek naar waar de tekst precies om ging. We kregen hier allerlei tips bij.

Mijn ouders en broertje hebben het ook leuk gehad. Die ‘traditionele dienst’ zou volgens hun hier al best modern genoemd worden, dus ze vroegen zich wel af hoe de andere diensten dan nog moderner konden zijn.

Kijk voor meer informatie over deze kerk op de website: www.fellowshipspringhill.org

 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *