Volle Evangelie Gemeente De Schuilplaats Culemborg

foto van de binnenkant van gemeente de Schuilplaats Culemborg
Een kerkdienst die gehouden wordt in een middelbare school, met een vaste band en meer jeugd dan ik ooit in een kerk gezien had. Een worship, én workout, veel zingen, en een blije preek. Mijn bezoek aan de gemeente de Schuilplaats Culemborg was een hele belevenis.

Op Valentijnsdag 2016 bezocht ik de gemeente de Schuilplaats Culemborg. De diensten van deze kerk worden gehouden in het KWC Culemborg, een middelbare school. Ik had vaker gehoord van deze kerk, maar was altijd een beetje angstig over wat ik zou aantreffen. Deze kerk zou namelijk nog uitbundiger zijn dan de Ichthus kerk; en deze was voor mijn doen al erg uitbundig. Ik besloot toch te gaan, een kerk is immers een kerk, wat kon me gebeuren?

Mijn angst voor uitbundigheid bleek inderdaad onterecht, zo bleek bij binnenkomst al. Twee vriendelijke rustige dames heetten ons bij de ingang welkom. Naast deze twee waren er niet veel meer mensen in de kerk. Zeker geen uitbundig roepende mensen. Ik was met een vriendin uit de Gereformeerde kerk Geldermalsen. Op de website lazen wij dat de dienst om 10:30 zou beginnen. Stiekem een beetje gewend aan de voor ons ‘normale’ tijd van 10:00, kwamen wij veel te vroeg aan. Niet dat we het heel erg vonden, zo hadden we genoeg tijd om even rond te neuzen. We zagen mensen die bezig waren met het geluid van de band en er waren al een aantal mensen van de band zacht aan het zingen. Verder stonden er wat tafels met daarop boeken uitgestald. Toen we uitgekeken waren stonden we een beetje onwennig om ons heen te kijken. Het was inmiddels 10:20, en er leken nog steeds niet veel mensen te zijn. We twijfelden of we moesten gaan zitten, er zat immers nog niemand op de klaargezette stoelen, en niemand leek ook aanstalten te maken om te gaan zitten, maar het was al wel bijna tijd. Op het laatste moment kwam er een man naar ons toe. Hij stelde zich voor, en wij deden hetzelfde. Hierna liep hij eigenlijk vrijwel direct weer weg. Wij bleven verbijsterd achter. Was dat een uitnodiging om te gaan zitten? Een poging tot beleefdheid? We wisten het niet helemaal. Gelukkig zagen we hierna iemand die we kenden, en die vertelde ons dat het zo wel zou beginnen dus dat we wel konden gaan zitten. Het leek wel alsof 10:30 niet de tijd was waarop de dienst begon, maar de tijd waarop iedereen binnenkwam. Toen de dienst om 10:40 begon, was er toch nog een groot aantal aantal stoelen bezet. 

De dienst bestond uit zingen, heel veel zingen. Niet afwisselend, maar achter elkaar door. Mijn benen deden zeer van het staan, en ik had medelijden met mijn buurman, die niet alleen stond, maar ook nog zijn handen hoog in de lucht hield, de hele tijd. Ik moet zeggen, wat een respect heb ik voor de mensen binnen deze kerk. Een zondagochtend is niet alleen worship, maar ook workout! Toen de preek (eindelijk!) begon, verontschuldigde mijn buurman zich namens de kerk, het was namelijk, wegens het afscheid van een gemeentelid, een andere dienst dan anders. Dit hield in dat we minder zongen dan normaal. Na het laatste lied, één waarbij alle kinderen (die overigens bijna met net zoveel waren als volwassenen) naar voren kwamen en dansten, om vervolgens allen naar de kindernevendienst te gaan, ging ik opgelucht zitten. De preek werd gehouden door iemand die dezelfde dag afscheid nam, en ik vond het een bijzonder mooie. De preek werd echt geleid door de Bijbel, en velen hadden dan ook een Bijbel op schoot. Ik ben blijkbaar niet zo’n geoefende zangeres, want het was duidelijk dat de gemeente totaal niet moe was van het zingen en dansen. Regelmatig tijdens de preek riep iemand een duidelijk “Amen!” of “Halleluja!”, en elke keer schrok ik op, maar het bracht ook een glimlach op mijn gezicht, want hoe leuk zou het zijn als je dit introduceerde in een traditionele kerk. Gewoon dat je het liet horen als je vond dat de predikant het goed deed vandaag, en als je het eens was met de preek. Aan het eind van de preek begon het afscheid, en dit was voor mij natuurlijk niet erg interessant, omdat ik de man en zijn gezin van wie ze afscheid namen niet kende. Toch vond ik het mooi om te zien dat de gemeente respectvol was naar het gezin, en dat iedereen de gelegenheid kreeg om (hardop) voor het gezin te bidden. 

Al met al vond ik het een leuke kerk, en ik raad je ook echt aan om op de website van de Gemeente De Schuilplaats Culemborg te kijken, omdat je hier de preken van de afgelopen weken kunt beluisteren, en dit geeft wat mij betreft een erg mooi beeld van hoe het is. Oh en dat zingen? Ik ga hard oefenen, en ik kom voorbereid terug naar deze kerk, dan hef ik mijn handen op, en heb ik na het zingen nog puf over om “Amen!” te roepen tijdens de preek. 

 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *